سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
23
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
6 - جاسوس مشركين را نزد خود جاى نداده و اخبار نهانى مسلمين را به آنها بازگو نكنند . 7 - منكرات در اسلام را علنى انجام ندهند . 8 - با محارم خويش تا ما دامى كه در دار الاسلام هستند ازدواج ننمايند قوله : خارجيّا كان : مقصود از [ خارجى ] كسى است كه بر امام معصوم عليه السلام خروج نموده است مانند فرقه خوارج از مسلمين . قوله : ام ناصبيّا : فرقهاى از سنىها بوده كه نصب عداوت و صبّ و لعن مولانا امير المؤمنين عليه السلام و اولاد طاهرينش را لازم مىدانند و به فتواى جميع فقهاء شيعه كافر و از اسلام خارجند و حتّى از نظر اهل سنّت نيز مطرود مىباشند . قوله : ام غاليا : غالى بفرقهاى گويند كه حضرات ائمه طاهرين را از مرتبه خودشان بالاتر بوده و صفاتى كه براى ايشان نيست در حقّشان ثابت مىدانند همچون خلق نمودن موجودات و ديگر صفاتى كه مختصّ به ذات احديّت است . قوله : و ان لم يكن مؤمنا : ضمير در [ لم يكن ] به مسلمان راجع بوده و مقصود از [ مؤمن ] شيعه اثنى عشرى است . قوله : و يمنع ورثته الكفّار : ضمير فاعلى در [ يمنع ] بمسلم و در [ ورثته ] به كافر عائد است و كلمه [ الكفّار ] صفت است براى [ ورثه ] . قوله : و ان قربوا : كلمه [ ان ] وصليّه بوده و ضمير فاعلى در [ قربوا ] به ورثهاى كه كافر هستند راجع مىباشد . قوله : و بعد : ضمير فاعلى به وارثيكه مسلمانست عود مىكند . قوله : المبتدع من المسلمين : كلمه [ مبتدع ] به صيغه اسم فاعل